De big WHY van Sandra

Ik ben Sandra, moeder van drie inmiddels volwassen dochters en mijn eerste kleinkind is onderweg. Persoonlijke ontwikkeling, spiritualiteit, maatschappelijke betrokkenheid, sociaal ondernemerschap, transformatie, onderzoek en de wijsheid van de natuur lopen als rode draad door mijn leven.  Voor de economie ben ik wellicht afgeschreven  door mijn fysieke beperkingen, maar maatschappelijk des te meer waardevol door mijn ervaringen en inzichten. Ik geniet ervan om dingen op nuchtere en begrijpbare wijze samen te brengen en mensen met elkaar te verbinden, ongeacht welke sociale achtergrond ze hebben en zaadjes van bewustzijn te planten door zelf het voortouw te nemen!

Toen ik door een relatie met een man met een narcistische persoonlijkheidsstoornis alles kwijt was geraakt, kwam ik met mijn drie kinderen op staat te staan met daarbij een flinke complexe schuld. Ik was in één klap alles kwijt, mijn huis, mijn bedrif en ook mijn inkomen. Voor mij brak toen de donkerste periode in mijn leven aan waarin ik tot het uiterste moest gaan van mijn kracht. Van me afchrijven hield me toen op de been en iemand zag mijn wanhoop in een van mijn blogs over het  “sociale vangnet” hier in NL, want ik viel tussen wal en schip, en bood me hulp aan. Dit kwam in de vorm van een kostenloos verblijf van 2 weken in Duitsland, in een oude hoeve gerund door 2 dames. En nadien praktische hulp bij mijn inkomsten en schulden door zijn sociaal team.

Wat ik daar kreeg was onbetaalbaar, ik werd gezien als mens in plaats van een dossier, kreeg een luisterend oor zonder oordeel, praktische hulp zonder allerhande protocollen en ik kreeg de ruimte om te huilen en flink te rouwen. Maar wat ik daar vooral (her)vond was hoop, vertrouwen in mezelf  en de kracht om door te vechten. Het duurde echter nog jaren voor ik daadwerkelijk uit de overleefstand kwam door de bureaucratie in het verdere traject  en helder begon waar te nemen. Mijn verhaal waarin ik openhartig vertel  hoe het zover heeft kunnen komen en mijn  lange weg terug is in 2012 gepubliceerd in de inspiratiebundel De kracht in elke vrouw.

Opeens realiseerde ik me, dat ik met burgerlijke gehoorzaamheid zeker niet uit mijn uitzichtloze situatie ging komen in een voor mij niet langer  functionerend systeem. Toen ik aan het eind van de reguliere mogelijkheden was, de regeltjes tegen elkaar gingen werken en ik een grote gapende leegte aantrof  qua verdere hulp. Ik moest risico’s nemen en mijn eigen weg vinden. Ondertussen hing er wel een zwaard van Damocles boven mijn hoofd waardoor ik wederom alles kon verliezen en moest ik mijn angsten overwinnen.

Ik ben geen academicus en ben via hele andere aanvliegroutes tegen dezelfde dingen en gebroken systemen aangelopen als de experts op het gebied van transitie en ben gaan onderzoeken op mijn eigen manier.  De bevindingen vanuit mijn ervaringen en de verbanden zijn verwerkt in ONS Kantelhuis. Ik ben altijd al een causaal denker geweest, leg heel snel verbanden, ben daarnaast ook nog eens  gevoelig, enorm nieuwsgierig en heb brede uiteenlopende interesses. Wat zorgt dat ik soepel en snel kan schakelen tussen voelen, denken en handelen. Heel lang heb ik me tegen laten houden om mijn stem echt krachtig te laten horen als ik zag hoe veranderingen konden worden ingezet. Ik hield het klein, want wie was ik dan helemaal om de leiding te nemen. Gelukkig hoef ik het niet langer alleen te doen.

Want omdat ik nooit gestudeerd heb op een Universteit voelde ik op een of andere manier dat ik geen recht van spreken had of niet serieus genomen zou worden. Maar ja als dan een hoogleraar transitiekunde dezelfde dingen oppert die je ook al jaren oppert, wie ben ik dan om nog langer te zwijgen en me klein te houden. Het is uiteindelijk slechts een titel en onderdeel van een identiteit, het zegt niets over wie je bent  als persoon qua waarden, enkel welke studierichting te hebt gevolgd. Het inzicht is bij mij uit ervaring, de visie is er heel duidelijk en ik ben chaosbestendig, ik sta nog steeds ondanks alles wat ik mee heb gemaakt en daar draait het uiteindelijk om. Ik ben niet gehinderd door een specifiek zienswijze en theorieen vanuit een bepaalde studierichting. Ik neem gewoon waar wat ik zie, onderzoek het en benoem het En omdat ik geen academicus ben en hou van kort en bondig en praktisch, is mijn voertaal jip en janneke taal, wel zo gemakkelijk voor anderen ook om te begrijpen.

Laatst stelde iemand de vraag, waarom ga je niet alsnog studeren. Mijn antwoord, Waarom? ik heb wel wat beters te doen! Ik leer wel gaandeweg, geef me liever goeie rolmodellen die ook doen.

Sandra de Leeuw