Sociale permacultuur

De twaalf principes van permacultuurontwerp, zoals geschetst door Holmgren (2002) zijn:

1) observeren en communiceren;
2) vang en sla energie op;
3) verkrijg een opbrengst en herverdeel deze;
4) zelfregulering toepassen en feedback accepteren;
5) gebruik en waardeer hernieuwbare bronnen en diensten;
6) produceer geen afval;
7) ontwerp van patronen tot details;
8) integreren in plaats van segregeren;
9) gebruik kleine en duurzame oplossingen;
10) diversiteit gebruiken en waarderen;
11) gebruik randen en waardeer de marginale;
12) creatief gebruiken van en reageren op verandering.

Deze twaalf principes zijn tevens een kernset van ethiek: Earth Care, People Care en Fair Share en kunnen tevens als basis voor sociale permacultuur worden vertaald naar communities.

Tussen wal en schip

Er is een snelgroeiende groep mensen die qua hulpverlening tussen wal en schip dreigt te vallen door een onverwachte wending in hun persoonlijke omstandigheden. En als je dan geen indicatie hebt voor geweld, psychiatrie of verslaving, dan wordt deze groep vaak aan hun “lot” overgelaten. Want voor deze groep, die geacht wordt zichzelf “geestelijk” en/of financieel te kunnen redden, zijn geen hulp, subsidiepotjes of vangnetten beschikbaar of zeer moeilijk vindbaar.

Vooral als je financieel in het grijze gebied terecht komt; tussen recht hebben op bepaalde inkomsten en toeslagen en deze ook daadwerkelijk ontvangen. Op papier is iemand dan in staat om zijn leven met enige moeite en inzet opnieuw op te kunnen bouwen. Maar de werkelijkheid laat helaas regelmatig ook een heel ander beeld zien; instanties kunnen elkaar op dat moment behoorlijk tegenwerken. Want als inkomsten dan niet worden ontvangen, maar wel door instanties worden meegerekend, dan is er al een gat aan het ontstaan. Dit wordt nog eens versterkt als de werkelijke leefkosten aanzienlijk hoger uitvallen dan de werkelijke inkomsten, omdat iemand bijvoorbeeld particulier iets moet huren na een scheiding om dakloosheid te voorkomen.

Op dat moment komt iemand in de “overleef stand” te staan, met nog maar 1 focus – hoe houd ik mijn hoofd boven water – en hoe kom ik hier zo snel mogelijk weer uit. Ruimte om de levens ontwrichtende situatie te verwerken of er inzichten over te verkrijgen is er op dat moment niet. En vaak ontbreekt het ook aan de geestelijke veerkracht om echt uit de situatie vrij te breken; om van overleven weer naar leven te gaan. Op dat moment liggen burn-out, depressie en/of herhaling al om de hoek te loeren, met een verder afglijdende emotionele schaal in het vooruitzicht. Pas als een situatie dusdanig is geëscaleerd en een situatie vrijwel uitzichtloos is geworden, dan pas komt iemand voor vergoeding en hulp in aanmerking. De weg terug is dan al onnodig lang geworden en de veerkracht vaak verdwenen.

Dit willen wij met ONS Kantelhuis graag voorkomen, door sneller in te kunnen grijpen en deze groep niet aan zijn lot over te laten! Een therapeutische time-out doet wonderen, het brengt inzichten en vernieuwd vertrouwen in eigen kracht en regie en geeft hoop voor de toekomst! Het maakt het verschil tussen een noodplan en een duurzaam toekomstplan.

Grip op je knip

Schulden hebben is een ware industrie geworden waar de economie voor een groot deel op draait, inzicht hierin krijgen helpt je er vrij van te breken. Omdat wij met ONS Kantelhuis regelmatig geconfronteerd worden met schulden die iemand in de weg staan om vooruit te kunnen komen in het leven, toch maar eens een blog met tips om weer grip op je knip en je leven te krijgen.

Schulden

  • Ruim een half miljoen huishoudens hebben problematische schulden. Dat wil zeggen: ze staan rood, kunnen rekeningen niet betalen of hebben een creditcardschuld.
  • 10 procent van de Nederlandse huishoudens heeft ernstige betalingsproblemen.
  • 5 miljoen mensen hebben geen spaargeld. Zij kunnen geen tegenslag opvangen of investeren in belangrijke zaken voor de toekomst.
  • Ongeveer een half miljoen huishoudens heeft problematische schulden. Dit betekent dat zij niet op eigen kracht hun schulden kunnen oplossen.
  • In 2015 vroegen 90.400 mensen om schuldhulpverlening. Hun gemiddelde schuld is 42.900 euro bij gemiddeld veertien schuldeisers.

​Bron: Schuldhulpmaatje

De beste manier om van je schulden af te komen, is ze echt onder ogen te komen en actie te ondernemen, niets werkt zo bevrijdend als de waarheid.

  • Maak je post open!
  • Maak een duidelijk overzicht van je inkomsten en uitgaven
  • Steek je kop niet in het zand maar blijf in communicatie met je schuldeisers om erger te voorkomen
  • Leer minimaliseren, wat heb je ECHT nodig?
  • Verkrijg inzicht in je koopgedrag, koop je om leegtes te vullen?
  • Eenzaamheid, zelfvertrouwen en liefde kun je niet weg- of aankopen!
  • Heb vertrouwen in jezelf, je kan veel meer dan je denkt
  • Vind overvloed in andere zaken dan geld
  • Maak meer gebruik van ruildiensten
  • Accepteer waar je staat, en creëer een visie voor de toekomst
  • Schaamte houdt je onnodig lang gevangen, vraag om hulp, dat werkt bevrijdend!
  • Stap uit je slachtofferrol
  • Onthoud goed dat je omstandigheden NIET bepalen WIE jij bent of WAT je waard bent.

Grip op geld, dat geeft rust. Je kunt pas inzicht krijgen als je overzicht hebt.
De eerste stap op weg naar overzicht is orde scheppen in de administratie.

Ik deel graag wat nuttige blogs en tips met je, om hier op een gestructureerde en oplossingsgerichte wijze mee aan de slag te gaan

In deel 1 van deze tutorial geef ik een paar tips en wordt een begin gemaakt met het opzetten van een overzicht van openstaande schulden.

In deel 2 leer je hoe je kunt berekenen hoe lang je moet aflossen bij een schuld of lening waar maandelijks rente in rekening gebracht wordt.

In deel 3 ga je verder met dat bestand en wordt uitgelegd wat het gebruik van het sneeuwbaleffect voor gevolgen heeft op de afbetalingsperiode van een schuld.

Een andere goede resource is Zelf je schulden regelen van het Nibud


Als je dit zelf (nog) niet kunt schakel dan in ieder geval hulp in van familie/vrienden, maatschappelijk werk, je gemeente of bijvoorbeeld
schuldhulpmaatje

Ik weet het zal even moeilijk zijn om alles onder ogen te komen, maar hou het einddoel voor ogen, waarheid en overzicht schept rust en hoop voor de toekomst!

Kijk ook eens kritisch hoe gevoelig jij bent voor marketing en reclameboodschappen, deze zijn er vaak op gericht om je een gevoel te geven dat je niet goed genoeg bent zoals je bent (bodyimage/lifestyle), of dat je leven niet compleet is zonder dat ene product, cursus (persoonlijke ontwikkeling) of dienst.

Vanuit ervaring en creativiteit heb ik ontdekt dat er voor vrijwel alles een gratis of goedkoop alternatief is!

Even voorstellen aan – Sophie Stok

Samenwerkingen met Meerwaarde

Mogen we je even voorstellen aan Sophie Stok

“Met mijn ervaring nog levendig in het achterhoofd, en de ervaringen van anderen om me heen ziend en horend, is het mij zeer helder dat plekken als ONS Kantelhuis nodig zijn in de maatschappij. Dat is de reden dat, toen ze me voorstelden samen te gaan werken, ik er volmondig voor gekozen heb een samenwerkingsverband aan te gaan en mijn kunstkaarten via ONS Kantelhuis te koop aan te bieden. Een logische stap op het pad van mijn hart”.

Klk hier om Sophie’s Persoonlijke Verhaal te lezen

Sophie zal zich aan ONS Kantelhuis verbinden door haar visionaire Kunstkaarten in het vervolg via onze webshop te verkopen om geld in te zamelen voor ONS Kantelhuis. Haar kaarten tref je binnenkort in onze webshop aan.


Sociaal overbodigen? Een akelig woord!

Via via kwam ik het artikel “Relationeel werken: Trouw zijn aan sociaal overbodigen” tegen. Een slotartikel als laatste in de serie van 6 over “relationeel werken” uit de hand van Presentiegrondlegger Andries Baart.

In het stuk staat het volgende: “Het gaat over de ervaring van sociale overbodigheid. Dat is het gevoel dat er voor jou maar één boodschap geldt: je doet er niet toe, je situatie niet, je kennis niet, je brieven en klachten niet, je toekomst niet. Zonder jou en jouw type gaat het met ons allemaal een stuk beter: dimmen dus of oprotten.” en een stukje verder staat: “Zo doet het geleefde leven zich aan bepaalde mensen voor – los van de vraag of dat objectief gestaafd kan worden.”

Vanuit de Past Reality Integration (PRI) Theorie zou je dit fenomeen van waarnemen en op een bepaalde manier denken te worden waargenomen, Primaire Afweer (PA) kunnen noemen. Een verschijnsel wat iedereen kan overkomen, omdat het één van de 5 afweren is die we als mens onbewust inzetten als ‘iets’ in onze huidige context onbewust herinnert aan iets uit onze kwetsbare, tijdloze, afhankelijke ‘kleintje’ tijd. Dat ‘iets’ kan iets zijn wat al ‘in utero’ speelde, of rondom de geboorte of dingen uit de kwetsbare jaren daarna. Want een kind ontwikkelt zo rond de 6 a 7 jaar pas een beginnend tijdsbesef. Daarvoor komt alles binnen in een eeuwigheidsbewustzijn. Wat zo ‘treffend’ is in deze beschrijving is dat ook PA (wanneer geactiveerd) gewoon er is en de waarneming van de wereld, voor deze mens in PA, bepaalt en ook de wijze waarop hij/zij denkt door de wereld te worden waargenomen, los van de vraag of dat objectief gestaafd kan worden.

Het zou mooi zijn als deze beweging naar de relatie (weer) centraal te stellen binnen het professioneel handelen, ondersteund zou kunnen worden door het vergroten van je bewustzijn over je ‘eigen professionele denken en doen’ via het PRI verklaringsmodel van gedrag. Met mijn boek Zonder Reflectie Geen Connectie, de Reflecteren Nieuwe Stijl methode, wil ik hier een bijdrage aan leveren (bij mij op te vragen). Ik ben erachter gekomen dat het eerst gaat om het leren herkennen van die momenten waarin je niet meer in contact ben, en dat dan jouw reactie eigenlijk over jezelf gaat. En als je dat herkent, dit ‘denken en doen’ zelf te kunnen reguleren (zonder communicatie trucs) naar weer ‘nabij’ en authentiek in contact kunnen gaan met de ander, jouw cliënten/klanten/patiënten/inwoners/bewoners/et cetera. PRI als basisbewustzijnslaag om daar vanuit ‘echte presentie’ duurzaam te kunnen realiseren.

Waarom is dat zo belangrijk? Wel.. om de valkuil van de collectieve Valse Macht te verkleinen. En wat is dat dan? hoor ik u bijna denken.

Wel… een ander uit de 5 afweren is Valse Macht. Een vorm van ‘jezelf tegen oude pijn’ beschermen die als basis gedachten heeft dat het allemaal aan de ander ligt dat het niet goed gaat. Dat die ander zou moeten veranderen, dan komt alles goed.

In mijn thesisonderzoek met klantmanagers van sociale zaken, ben ik deze vorm van collectief denken en handelen op 3 niveaus tegen gekomen. Het niveau van wetgeving, zoals de Participatiewet, die zegt, de klant moet ‘iets terug doen’ en dus een tegenprestatie leveren, en dus in beweging komen en veranderen; het niveau van interventies en methodieken, waarin de ‘klant’ in beweging moet komen, die moet veranderen en op het niveau van het denken en doen van de klantmanagers die, ondersteund vanuit de wetgeving, en de bijpassende interventies en methodieken, ook vinden dat wat er mis is met de klant wel aan de klant zelf moet liggen, of in ieder geval ligt het aan de klant dat hij/zij niet uit de ‘shit’ situatie weet te komen.

En weet je wat deze vorm van ‘benaderen’ doet met de ander, de klant? Juist!

Buiten het feit dat er steeds op onbewust niveau ‘bevestigd’ wordt dat er iets mis is met de ander, de klant, voelt deze zich niet gezien en niet gehoord en denkt en voelt dan: je doet er niet toe, je situatie niet, je kennis niet, je brieven en klachten niet, je toekomst niet. Zonder jou en jouw type gaat het met ons allemaal een stuk beter: dimmen dus of oprotten.

en deze klant gaat dan in weerstand, trekt zich terug, reageert niet meer, doet niet wat er van hem of haar verwacht wordt… en zo ziet de klantmanager weer een bevestiging van dat de klant het dus echt zelf doet, de shit situatie in stand houden…..

Uit het thesis onderzoek is gebleken dat de PRI theorie het succesvolste verander ingerdient is en deze kennis eigen maken al zorgt voor meer begrip, milder kijken en voelen naar de ander en jeZelf en er meer gekeken kan worden naar: wat heb jij nodig in jouw leven? Wat blijkt uit dit onderzoek, maar ook uit mijn eigen 8 jaar PRI emperie, de PRI theorie en het gedragsverklaringsmodel onschuldigt iedereen. Klantmanager, klant, of wie dan ook. Hierdoor ontstaat ruimte waardoor makkelijker de stap gemaakt kan worden naar de vraag, ‘hoe dan anders?’ en de relatie komt hierdoor automatisch weer centraal te staan.

NB- Ik ben dyslectisch en ondanks meerdere malen ’n taalcheck is het bij mij vrij normaal dat er toch nog fouten in blijven staan. Ik hoop dat u daar aan voorbij kan kijken en dat de inhoud voor zichzelf mag spreken.

Afbeelding: Berend Vonk

Documentaire Crazywise

Deze documentaire gaat over “geestesziek” zijn in de westerse wereld en op andere plaatsen in de wereld. Bij ons wordt er vooral biochemisch gekeken en is de eerste beweging gericht op medicatie. Bij inheemse volkeren wordt er anders gekeken en kan het zijn dat jouw wanen een roep van je ziel zijn om je op het spirituele pad te begeven; de weg naar binnen te bewandelen om je authentieke zelf aan jezelf te tonen.

De film laat zien wat ik al langer weet: veel (maar niet alle) mensen met een etiket (inmiddels kent de DSM-5 365 stoornissen) zijn hooggevoelig en ondervinden problemen om hiermee om te gaan in onze technologische samenleving. De onderdrukking van hun hooggevoeligheid om maar mee te kunnen draaien in deze maatschappij is vaak wat de klachten veroorzaakt.

Hooggevoeligheid gebruik ik in deze terminologie bewust, al hou ik niet van dergelijke labeltjes, want hooggevoeligheid is niet gebalanceerde gevoeligheid. Er is dan teveel gevoel of spirit omdat er geen gebalanceerde goede body, mind en spirit connectie is. Iedereen is feitelijk gevoelig maar vaak zit ons denken in de weg.

Anders jezelf kunnen en mogen zijn in de maatschappij, zonder jezelf erbuiten te hoeven sluiten. Want de meeste vluchten nog steeds in gelijkgestemde gemeenschappen waar ze zich veilig voelen om anders te zijn omdat daar iedereen anders is of trekken zich soilitair helemaal terug. 

Daarom is ons kantelhuis een tijdelijke en dynamische community
 
Want het is altijd de bedoeling om met de kennis , tools en de voeding die mensen hebben gekregen weer terug te gaan de maatschappij in.
Even tijdelijk samen zijn met mensen die allemaal bezig zijn met delen en liefde geven om op te kunnen laden. En van daaruit weer terug je bijdrage leveren in de maatschappij door de tools te delen met anderen die op jouw pad komen.

Een absolute aanrader. De film duurt ongeveer anderhalf uur. Wachtwoord voor Vimeo is CWDUTCH.

 

Deel

Deel iets waardevols met een ander

Deel wat onbetaalbaar is
Iets dat meer wordt door te delen
Volmaakt en tijdloos

Deel iets van wat je bezit
Niet alleen geld of goederen
maar deel iets wat je niet kunt pakken
Iets dat ongrijpbaar is,
maar wel beleefbaar

Deel iets dat je kunt doorvoelen en ervaren
tot in de kern van je zijn, van je ziel en geest
Zodat je kunt zeggen

Vandaag is een dag waarop ik iets toevoegde
aan menswaardigheid, een dag waarop ik rijker werd
Niet materieel rijker maar innerlijk

Vandaag is de dag dat ik deze wereld iets rijker
maakte in geluk, liefde, geduld, verdraagzaamheid,
begrip en vergeving

Want ik weet, dat geld of materie verminderen
door dit te delen, maar sommige dingen juist niet,
want er is een Bron, die nooit opdroogt,
die immer rijkerlijk stroomt vanuit Zijn
die meer wordt door “Delen”
die het begin is van Al
zonder einde

Dit is de Bron van gelukzaligheid,
van Almacht, creatie en volmaaktheid
Dit groeit en multipliceert, als het graan
dat wordt wedergeboren, door wie zaait
in de harten van mensen:
60, 70, 100-voudig

Misschien wel oneindig meer
Want een Meester, die geeft zich
helemaal!

John Kempen

Over overvloed en schaarste

Over overvloed en schaarste

Wat bij mij steeds meer de vraag is, is of het systeem wat er bestaat die grotendeels functioneert vanuit de energie stroom geld, of dat het systeem is waarbinnen ik wil functioneren?

Wil ik mensen steunen in hun proces en zoektocht naar hun ware zelf? JA met Hart en Ziel. Daarvoor heb ik het initiatief ONS KantelHuis gestart.

Wil ik dat doen met geld?

Nou eigenlijk niet. Meer vanuit het bewustzijn dat er mensen zijn die door het op schaarste gevarieerde economisch systeem zelf de collectief op wet en regelgeving gebasseerde gecreëerde schaarste ingeduwd zijn waardoor hun angst voor schaarste steeds wordt bevestigd. En ze daardoor ook (qua geld) daadwerkelijk schaarste ervaren. En voor die mensen wil ik er zijn. Dus dat betekent voor mij een manier creëren dat overvloed in andere waarden zich kan verspreiden. Ik vraag me oprecht af of onze ‘andere aanpak’ en vanuit overvloed werkend en met het middel en energievorm ‘geld’ blijven werken, zoden aan de dijk gaat zetten om het totale systeem te kantelen. En ja.. daar wil ik een bijdrage aan leveren.

Dus is ONS KantelHuis, meer dan alleen een Opvanghuis Nieuwe Stijl. Ze is ook een plek waarvanuit een nieuwe mens, en een nieuwe samenleving kan ontstaan.

Of zoals ooit gezegd.

“A small group of determent and like-minded people can change the course of history” (Mahatma Gandhi)

En daarom wil ik dit huis in eigendom van Stichting Herkansing, zodat ‘we’ niet zomaar ‘weggejaagd’ kunnen worden zodra politieke interesse of plannen weer veranderd zijn.

QuintaAnsem@onskantelhuis.nl

https://www.gofundme.com/KantelHuis

Rechtstreeks doneren is beter! Stichting Herkansing NL93INGB0000773764 o.v.v. ONS KantelHuis

Voor wie wil bijdragen op een andere wijze dan ‘slechts’ financieel. En onderdeel wil zijn van de kleine groep vastberaden ‘gelijkgestemde’ mensen. Hieronder een link naar een google doc waar je jouw naam en andere gegevens in kan vullen. Zodat ik je kan vinden als het zover is dat ONS KantelHuis gaat starten. En als je al eerder iets wil. neem gewoon contact met mij op.

Google Contacten lijst

#BeTheChange because #WeAreTheChange

NB- Ik ben dyslectisch en ondanks meerdere malen ’n taalcheck is het bij mij vrij normaal dat er toch nog fouten in blijven staan. Ik hoop dat u daar aan voorbij kan kijken en dat de inhoud voor zichzelf mag spreken.

De Eigen Armen Ont-Dekt

Wat is dat toch? Het fenomeen dat armen uit andere landen gezien worden als ‘die geholpen moeten worden’ en de armen uit het eigen land niet echt? Waar zit dat toch in?

Nu is dat niet helemaal waar, want er zijn voedselbanken en andere initiatieven van mensen die net zoals ik het ‘erg’ vinden dat er mensen in Nederland door ‘armoede’ te kort komen en daar wat aan/tegen/voor willen doen. Gelukkig wel! Maar toch, in essentie blijkt bijvoorbeeld dat uit donaties voor initiatieven voor de eigen armen, dat dit niet zo hard loopt. Terwijl de acties voor bijvoorbeeld ‘Het Glazen Huis’ miljoenen ophaalt. Wat ik ze van harte gun hoor, want het is niet niks, zo je ouders kwijtraken door oorlog en andere vreselijke dingen. Dat geldt trouwens ook voor kinderen hier in Nederland. Het lijden wat bij jeugdzorg binnen komt, is enorm!

Maar wat ik me afvraag is het volgende:

Is er voldoende besef over de context van armoede? Wat dat betekent? Nou, dat je arm bent in de context waarbinnen je arm bent. Heeft het wel zin om appels met peren te vergelijken? Zijn armen uit Afrika anders arm dan armen in Nederland? Er zijn genoeg verschillen, maar wellicht is arm zijn qua betekenis voor hen die arm is niet zo heel erg verschillend?

Mmm.. hoor ik u bijna denken. Als je aan het verhongeren bent, zoals die mensen in de woestijn, dan is dat echt wel erger hoor dan wat er hier in Nederland gebeurt. Tja.. daar kan ik niet zoveel aan ontkennen. Dat is ontzettend erg! Vooral als je ‘massaal’ aan het verhongeren bent en er geen hulp of niet op tijd hulp komt. Zo in en in triest. Zeker als je dat wegzet in een globaal bewustzijn dat er voldoende voedsel is voor iedereen, als dit voedsel ‘anders’ verdeeld zou worden. Dat deze ongelijkheid niet zo hoeft te blijven, als we anders naar onze wereld en hoe we met elkaar om willen gaan, zouden kijken.

Maar als we nu eens de ‘voorbeelden vergelijking’ los laten en wat meer vanuit een helicopterview naar het fenomeen armoede zouden kijken. Wat is dan de overeenkomst tussen een arme uit Afrika, of Oosteuropa en die in Nederland? Wat is de essentie die je overal tegen komt?

Schaarste

Het blijkt te gaat om het ervaren van tekorten. Tekort aan financiële middelen om voldoende voor jezelf te kunnen zorgen. Te kort aan ondersteuning om vanuit daar weer kansen te kunnen krijgen. Te kort aan oprechte aandacht zodat je je gezien, gehoord en gevoeld weet. Te kort aan erkenning, herkenning en herkenning. Te kort aan vermogen om er zelf uit te komen. En als een ‘tekort’ chronisch blijkt te zijn, dan heeft dit weer effect op het bevattingsvermogen en het vermogen (strategisch) te kunnen plannen. dus op het vermogen om voldoende vooruit te kunnen kijken en de consequenties van bepaalde keuzes te kunnen inschatten (Mullainathan, Shafir, van den Elskamp, & Waa, 2015).

Nu ben ik zelf al bijna 20 jaar lobbyiste in dat armoede terrein. En heb deze overeenkomst binnen de context van Europa steeds weer kunnen zien en horen. En met name voor, door en met de armen uit Nederland. Ik ben een ervaringsdeskundige. Of zoals Alie Weerman het zegt, iemand die ervaring heeft van existentiële grenssituaties of met andere woorden, kennis heeft van de grenzen van het bestaan en die van deze ontwrichtende ervaringen is herstelt en vanuit deze ervaringen anderen helpt hun weg naar herstel te kunnen vinden. Dan ben je in van ervaringen, via ervaringskennis naar een ervaringsdeskundige gegroeid.

Wel… alles uit mijn herstelroute komt samen in ONS KantelHuis vanuit het besef dat de universele overeenkomst van ‘schaarste’ maakt dat ik wil beginnen bij de ‘eigen armen’.

Want uiteindelijk herkent elke arme of uitgeslotene zich in de volgende tekst.

(vanuit Something Inside So Strong)
“The more you refuse to hear my voice. The louder I will sing. You hide behind walls of Jericho. Your lies will come tumbling. Deny my place in time, you squander wealth that’s mine. My light will shine so brightly it will blind you…“

En ik kan deze en onderstaande oproep zo in mijn hart voelen landen.
“Brothers and sisters, When they insist we’re just not good enough“

Ik krijg van dit lied elke keer weer tranen in mijn ogen. Zo ‘gelijkwaardig’ aan wat mensen in de uitkering hier in Nederland ook ervaren. Een gevoel – vanuit wet en regelgeving – dat ze ‘niet goed genoeg’ zijn. Want ja.. in Nederland moet het toch echt wel aan jezelf moeten liggen als je in de uitkering zit en blijft zitten. Wat een miskenning! Wat kortzichtig en wat een ontkenning van wat het met je kan doen in een wereld waar je jezelf steeds moet bewijzen ‘goed genoeg’ te zijn, wanneer je dat door omstandigheden niet of niet meer lukt (van Ewijk, 2015).

Nou ja, je ziet het, dit raakt mij ‘BIG TIME’.

Ik wens een ieder toe dan die kracht te vinden die ook in dit liedje zo ‘rakend’ wordt vertolkt.
“Well we know better, Just look him in his eyes and say, We’re gonna do it anyway. We’re gonna do it anyway, We’re gonna do it anyway… because there’s…..
There’s something inside so strong. I know that I can make it. Though you’re doing me wrong, so wrong. You thought that my pride was gone, oh no…. There’s something inside so strong, oh… Something inside so strong”

En dat is waarom ONS KantelHuis er zal komen. Om mensen weer in contact te kunnen brengen met hun eigen innerlijk licht. Die kracht die er voor kan zorgen dat ze met wat ondersteuning, het leven met al haar uitdagingen kunnen leven.

Leven, dus niet overleven.. maar daarover in een volgend blog meer.

Mullainathan, S., Shafir, E., van den Elskamp, I., & Waa, F. (2015). Schaarste: hoe gebrek aan tijd en geld ons gedrag bepalen: Maven Publishing.

van Ewijk, H. (2015). Omgaan met sociale complexiteit: professionals in het sociale domein (2de druk ed.). Amsterdam: Uitgeverij SWP.