Deel

Deel iets waardevols met een ander

Deel wat onbetaalbaar is
Iets dat meer wordt door te delen
Volmaakt en tijdloos

Deel iets van wat je bezit
Niet alleen geld of goederen
maar deel iets wat je niet kunt pakken
Iets dat ongrijpbaar is,
maar wel beleefbaar

Deel iets dat je kunt doorvoelen en ervaren
tot in de kern van je zijn, van je ziel en geest
Zodat je kunt zeggen

Vandaag is een dag waarop ik iets toevoegde
aan menswaardigheid, een dag waarop ik rijker werd
Niet materieel rijker maar innerlijk

Vandaag is de dag dat ik deze wereld iets rijker
maakte in geluk, liefde, geduld, verdraagzaamheid,
begrip en vergeving

Want ik weet, dat geld of materie verminderen
door dit te delen, maar sommige dingen juist niet,
want er is een Bron, die nooit opdroogt,
die immer rijkerlijk stroomt vanuit Zijn
die meer wordt door “Delen”
die het begin is van Al
zonder einde

Dit is de Bron van gelukzaligheid,
van Almacht, creatie en volmaaktheid
Dit groeit en multipliceert, als het graan
dat wordt wedergeboren, door wie zaait
in de harten van mensen:
60, 70, 100-voudig

Misschien wel oneindig meer
Want een Meester, die geeft zich
helemaal!

John Kempen

Cocreatie

En toen had ik dan eindelijk contact met haar. In oktober kwamen we elkaar tegen via een facebook discussie.

Sandra de Leeuw met prachtige overeenkomtige gevoelens en dromen zoals ik ze heb.

En dus was het besluit onze handen ineen te slaan zeer eenvoudig te nemen. Zij is al bezig haar kennis en kunde in te zetten voor de sociaal kwetsbare mens, zoals ik dat doe als voorzitter van het European Anti Poverty Network Nederland en droomt van een ‘plek’ waar echt een opvang mogelijk zou zijn. Ik die bezig is die ‘echte’ plek met ONS KantelHuis te realiseren. 1 plus 1 is 3.

Alleen ga ik wellicht sneller, maar samen komen we absoluut verder. Zo blij met deze steun

Zoals Sandra dit zo mooi zegt. “Cocreatie is samenwerken aan een gezamelijk overeenkomstig doel, vanuit hartsbewustzijn. Waarbij het niet langer uitmaakt wie het initiatief heeft opgestart dat zo hard nodig is, en wie er wat doet, of hoeveel iemand doet. Bij cocreatie gaat het erom dat we een hoger doel samen halen, en dat vraagt om een tribe met mensen die dienstbaar willen zijn en bijdragen. Want het doel, dat is wat uiteindelijk belangrijk is.”

Binnenkort gaan we ook face to face kijken naar hoe we deze gezamelijke droom verder kunnen uitbouwen en verwezelijken. En geloof me, ONS KantelHuis gaat er komen. Het is slechts een kwestie van tijd

Ik ben zo benieuwd wie nog meer onderdeel van deze ‘tribe’ gaan uitmaken. 2018… het jaar van het doorkantelen…..

Over overvloed en schaarste

Over overvloed en schaarste

Wat bij mij steeds meer de vraag is, is of het systeem wat er bestaat die grotendeels functioneert vanuit de energie stroom geld, of dat het systeem is waarbinnen ik wil functioneren?

Wil ik mensen steunen in hun proces en zoektocht naar hun ware zelf? JA met Hart en Ziel. Daarvoor heb ik het initiatief ONS KantelHuis gestart.

Wil ik dat doen met geld?

Nou eigenlijk niet. Meer vanuit het bewustzijn dat er mensen zijn die door het op schaarste gevarieerde economisch systeem zelf de collectief op wet en regelgeving gebasseerde gecreëerde schaarste ingeduwd zijn waardoor hun angst voor schaarste steeds wordt bevestigd. En ze daardoor ook (qua geld) daadwerkelijk schaarste ervaren. En voor die mensen wil ik er zijn. Dus dat betekent voor mij een manier creëren dat overvloed in andere waarden zich kan verspreiden. Ik vraag me oprecht af of onze ‘andere aanpak’ en vanuit overvloed werkend en met het middel en energievorm ‘geld’ blijven werken, zoden aan de dijk gaat zetten om het totale systeem te kantelen. En ja.. daar wil ik een bijdrage aan leveren.

Dus is ONS KantelHuis, meer dan alleen een Opvanghuis Nieuwe Stijl. Ze is ook een plek waarvanuit een nieuwe mens, en een nieuwe samenleving kan ontstaan.

Of zoals ooit gezegd.

“A small group of determent and like-minded people can change the course of history” (Mahatma Gandhi)

En daarom wil ik dit huis in eigendom van Stichting Herkansing, zodat ‘we’ niet zomaar ‘weggejaagd’ kunnen worden zodra politieke interesse of plannen weer veranderd zijn.

QuintaAnsem@onskantelhuis.nl

https://www.gofundme.com/KantelHuis

Rechtstreeks doneren is beter! Stichting Herkansing NL93INGB0000773764 o.v.v. ONS KantelHuis

Voor wie wil bijdragen op een andere wijze dan ‘slechts’ financieel. En onderdeel wil zijn van de kleine groep vastberaden ‘gelijkgestemde’ mensen. Hieronder een link naar een google doc waar je jouw naam en andere gegevens in kan vullen. Zodat ik je kan vinden als het zover is dat ONS KantelHuis gaat starten. En als je al eerder iets wil. neem gewoon contact met mij op.

Google Contacten lijst

#BeTheChange because #WeAreTheChange

NB- Ik ben dyslectisch en ondanks meerdere malen ’n taalcheck is het bij mij vrij normaal dat er toch nog fouten in blijven staan. Ik hoop dat u daar aan voorbij kan kijken en dat de inhoud voor zichzelf mag spreken.

De Eigen Armen Ont-Dekt

Wat is dat toch? Het fenomeen dat armen uit andere landen gezien worden als ‘die geholpen moeten worden’ en de armen uit het eigen land niet echt? Waar zit dat toch in?

Nu is dat niet helemaal waar, want er zijn voedselbanken en andere initiatieven van mensen die net zoals ik het ‘erg’ vinden dat er mensen in Nederland door ‘armoede’ te kort komen en daar wat aan/tegen/voor willen doen. Gelukkig wel! Maar toch, in essentie blijkt bijvoorbeeld dat uit donaties voor initiatieven voor de eigen armen, dat dit niet zo hard loopt. Terwijl de acties voor bijvoorbeeld ‘Het Glazen Huis’ miljoenen ophaalt. Wat ik ze van harte gun hoor, want het is niet niks, zo je ouders kwijtraken door oorlog en andere vreselijke dingen. Dat geldt trouwens ook voor kinderen hier in Nederland. Het lijden wat bij jeugdzorg binnen komt, is enorm!

Maar wat ik me afvraag is het volgende:

Is er voldoende besef over de context van armoede? Wat dat betekent? Nou, dat je arm bent in de context waarbinnen je arm bent. Heeft het wel zin om appels met peren te vergelijken? Zijn armen uit Afrika anders arm dan armen in Nederland? Er zijn genoeg verschillen, maar wellicht is arm zijn qua betekenis voor hen die arm is niet zo heel erg verschillend?

Mmm.. hoor ik u bijna denken. Als je aan het verhongeren bent, zoals die mensen in de woestijn, dan is dat echt wel erger hoor dan wat er hier in Nederland gebeurt. Tja.. daar kan ik niet zoveel aan ontkennen. Dat is ontzettend erg! Vooral als je ‘massaal’ aan het verhongeren bent en er geen hulp of niet op tijd hulp komt. Zo in en in triest. Zeker als je dat wegzet in een globaal bewustzijn dat er voldoende voedsel is voor iedereen, als dit voedsel ‘anders’ verdeeld zou worden. Dat deze ongelijkheid niet zo hoeft te blijven, als we anders naar onze wereld en hoe we met elkaar om willen gaan, zouden kijken.

Maar als we nu eens de ‘voorbeelden vergelijking’ los laten en wat meer vanuit een helicopterview naar het fenomeen armoede zouden kijken. Wat is dan de overeenkomst tussen een arme uit Afrika, of Oosteuropa en die in Nederland? Wat is de essentie die je overal tegen komt?

Schaarste

Het blijkt te gaat om het ervaren van tekorten. Tekort aan financiële middelen om voldoende voor jezelf te kunnen zorgen. Te kort aan ondersteuning om vanuit daar weer kansen te kunnen krijgen. Te kort aan oprechte aandacht zodat je je gezien, gehoord en gevoeld weet. Te kort aan erkenning, herkenning en herkenning. Te kort aan vermogen om er zelf uit te komen. En als een ‘tekort’ chronisch blijkt te zijn, dan heeft dit weer effect op het bevattingsvermogen en het vermogen (strategisch) te kunnen plannen. dus op het vermogen om voldoende vooruit te kunnen kijken en de consequenties van bepaalde keuzes te kunnen inschatten (Mullainathan, Shafir, van den Elskamp, & Waa, 2015).

Nu ben ik zelf al bijna 20 jaar lobbyiste in dat armoede terrein. En heb deze overeenkomst binnen de context van Europa steeds weer kunnen zien en horen. En met name voor, door en met de armen uit Nederland. Ik ben een ervaringsdeskundige. Of zoals Alie Weerman het zegt, iemand die ervaring heeft van existentiële grenssituaties of met andere woorden, kennis heeft van de grenzen van het bestaan en die van deze ontwrichtende ervaringen is herstelt en vanuit deze ervaringen anderen helpt hun weg naar herstel te kunnen vinden. Dan ben je in van ervaringen, via ervaringskennis naar een ervaringsdeskundige gegroeid.

Wel… alles uit mijn herstelroute komt samen in ONS KantelHuis vanuit het besef dat de universele overeenkomst van ‘schaarste’ maakt dat ik wil beginnen bij de ‘eigen armen’.

Want uiteindelijk herkent elke arme of uitgeslotene zich in de volgende tekst.

(vanuit Something Inside So Strong)
“The more you refuse to hear my voice. The louder I will sing. You hide behind walls of Jericho. Your lies will come tumbling. Deny my place in time, you squander wealth that’s mine. My light will shine so brightly it will blind you…“

En ik kan deze en onderstaande oproep zo in mijn hart voelen landen.
“Brothers and sisters, When they insist we’re just not good enough“

Ik krijg van dit lied elke keer weer tranen in mijn ogen. Zo ‘gelijkwaardig’ aan wat mensen in de uitkering hier in Nederland ook ervaren. Een gevoel – vanuit wet en regelgeving – dat ze ‘niet goed genoeg’ zijn. Want ja.. in Nederland moet het toch echt wel aan jezelf moeten liggen als je in de uitkering zit en blijft zitten. Wat een miskenning! Wat kortzichtig en wat een ontkenning van wat het met je kan doen in een wereld waar je jezelf steeds moet bewijzen ‘goed genoeg’ te zijn, wanneer je dat door omstandigheden niet of niet meer lukt (van Ewijk, 2015).

Nou ja, je ziet het, dit raakt mij ‘BIG TIME’.

Ik wens een ieder toe dan die kracht te vinden die ook in dit liedje zo ‘rakend’ wordt vertolkt.
“Well we know better, Just look him in his eyes and say, We’re gonna do it anyway. We’re gonna do it anyway, We’re gonna do it anyway… because there’s…..
There’s something inside so strong. I know that I can make it. Though you’re doing me wrong, so wrong. You thought that my pride was gone, oh no…. There’s something inside so strong, oh… Something inside so strong”

En dat is waarom ONS KantelHuis er zal komen. Om mensen weer in contact te kunnen brengen met hun eigen innerlijk licht. Die kracht die er voor kan zorgen dat ze met wat ondersteuning, het leven met al haar uitdagingen kunnen leven.

Leven, dus niet overleven.. maar daarover in een volgend blog meer.

Mullainathan, S., Shafir, E., van den Elskamp, I., & Waa, F. (2015). Schaarste: hoe gebrek aan tijd en geld ons gedrag bepalen: Maven Publishing.

van Ewijk, H. (2015). Omgaan met sociale complexiteit: professionals in het sociale domein (2de druk ed.). Amsterdam: Uitgeverij SWP.

Kantelen oke, maar waar naar toe?

Ik heb zoeven de bankrekening van Stichting Herkansing geopend om te kijken of er wellicht een donnatie binnen is voor ONS KantelHuis. En ja hoor! 100,- van een lieve vriendin die anoniem wil blijven. (Joehoe… zie mij een rondedansje doen).
De teller staat nu op 6.617,- euro! Het bedrag op de bankrekening van Herkansing is echter hoger, daar staat de teller op ruim 7700 euro. Dat komt omdat ik iedere euro die ik namens Herkansing binnenhaal ook voor deze droom reserveer.

En iedere euro is welkom. Even dromen……
Als iedere sociaal kwetsbare Nederlander, die een uitkering heeft nu 1 euro zou overmaken, dan heb ik morgen het bedrag van 513.980 euro binnen!durf droom doe en deel fotoDus als het minimale bedrag van 5 euro – via Gofundme nu teveel is of je hebt geen creditcard, er kan ook rechtstreeks een bijdrage worden over gemaakt naar Stichting Herkansing NL 93 INGB 0000 7737 64 o.v.v. ONS KantelHuis.

Voor wie wil bijdragen op een andere wijze dan ‘slechts’ financieel. Hieronder een link naar een google doc waar je jouw naam en andere gegevens in kan vullen. Zodat ik je kan vinden als het zover is dat ONS KantelHuis gaat starten. docs.google.com/spreadsheets
Wat maakt toch dat ik deze kanteling zo graag wil realiseren?

Dat heeft te maken met alle kansen die ik zelf heb gehad om uit relationeel geweld, uit de armoede en uit de valkuil van angst en gevoel ‘niet goed genoeg te zijn’ te kunnen komen. Dat begon voor mij op de dag dat ik mezelf terug vond bij het Blijf van mijn Lijf huis. Letterlijk en figuurlijk. Daar stond ik dan, met mijn jongste kind in de buggy, een tas met kleren en verder niets. Mijn huis opgegeven, mijn ander twee kinderen veilig ondergebracht bij hun familie en met mijn jongste op weg naar een nieuw leven. Een leven die in het teken stond van meZelf weer vinden. Want ergens onderweg was ik meZelf kwijt geraakt. Bij het Blijf van mijn Lijf huis kreeg ik de ‘time out’ die ik nodig had en ik pakte alle kansen op die me werden aangeboden. Zo ben ik gestart met een cursus voor ‘verwerking van lichamelijke, geestelijke en seksuele mishandeling’. Ik greep alle kansen aan die er maar waren, want een ding was voor mij helder. Dit nooit meer! En niet in de eerste plaats voor mijZelf, maar voor mijn drie kinderen. Zij zouden dit nooit meer mogen meemaken.

Via hen, redde ik ook mijZelf. Dat heb ik later pas goed begrepen. Kiezen voor mijZelf was iets wat ik had afgeleerd. Want dat was, had ik begrepen, egoïstisch en van egoïstische kinderen houden mamma’s en pappa’s niet was de boodschap die ik had begrepen. Kiezen voor mijn kinderen kon ik wel. Gelukkig maar! Ik was en ben dankbaar voor de steun die ik toen kreeg en wilde ook weer iets terug kunnen geven. Dus toen ik inmiddels weer een eigen huisje had en mijn kinderen weer bij elkaar terug bij mij waren en er een oproep kwam voor deelnemers aan een allereerste cliëntenraad voor de vrouwenopvang, toen zei mijn hart direct Ja.. natuurlijk wil ik hieraan meedoen!

Meehelpen om de vrouwenopvang nog beter te maken voor al die vrouwen die onze steun zo hart nodig hebben. Want dat er ook dingen verbeterd konden worden, dat zag ik ook. Dit is inmiddels 20 jaar geleden. Nooit gedacht dat ik alles wat ik heb geleerd in de afgelopen 20 jaar zou samenlaten komen in zo’n prachtige en gewaagde droom.

De droom van ONS KantelHuis

dat gaat over kansen geven aan mensen die net zoals ik even een ‘time-out’ kunnen gebruiken en tijdens deze time-out ook aan de slag willen om een verandering in hun leven te realiseren. Dat hoeft niet direct, want soms is ‘eerst even rust‘ precies dat wat er nodig is. Ik geloof echter niet in ‘snelle’ oplossingen, dus stel ik mij een verblijf bij ONS KantelHuis voor als pakketten van 6 weken, die 3 x verlengt kunnen worden. Maximaal 4,5 maanden time-out. In deze tijd kan je dan van rust, naar leren hoe je de verandering kan zijn, via allerlei ‘tools’ die ik naar ONS KantelHuis wil halen. Tools zoals, leren hoe je een eigen voedselvoorziening kan opzetten, leren hoe je via zelfobservatie zicht kan krijgen op wat er nu tussen jou en de ander(en) nu gebeurd, leren hoe je met meditatie je eigen systeem kan vertragen, waardoor je geest tot rust kan komen, leren hoe je met je handen kan werken, van samen koken, zingen, dansen naar bouwen aan ONS KantelHuis of gewoon lekker creatief werken. En nog veel meer als het aan mij ligt. En weet je wat, het ligt ook aan mij :). Wil iemand eerder weer terug naar het eigen leven, dat kan natuurlijk ook.

Maar eerst heb ik jullie nodig voordat ONS KantelHuis er voor jullie kan zijn. Ik wil namelijk niet dat (door subsidie en fondsen afhankelijkheid) wanneer het huis er is, ook weer zou kunnen verdwijnen, omdat de geldstroom ophoud. Vandaar dat ik een locatie in eigendom van de Stichting Herkansing wil krijgen. En zoveel mogelijk zelfvoorzienend wil zijn. En zodra die locatie er is, dan verder met het Samen bouwen aan dit prachtige Opvanghuis Nieuwe Stijl.

En zo komt beetje voor beetje mijn droom dichterbij. ONS Kantelhuis. Een gewaagd plan om alle kennis rondom duurzaamheid, Tiny Houses, persoonlijke ontwikkeling en stappen voor herstel samen te laten komen in een fysieke ‘time out’ plek.

De nieuwe GGZ

“Kun je wat meer info geven? Ook waarom dit volgens jou te maken heeft met goede GGZ-zorg?”

Dit was een vraag van iemand uit de Facebook groep ‘De nieuwe GGZ’.

En daarbij stond ook de opmerking “Gewoon bedelen, dit is een gewone bedelactie”. De opmerking deed mij beseffen dat deze vorm van ‘ondersteuning vragen’ ook weerstand kan oproepen. Dat kan ik heel goed begrijpen. Ik ben er zelf ook niet zo van. Het heeft ook heel wat tijd gekost om de stap naar crowdfunding te maken.

Ik ben altijd blij als ik vragen krijg, want daardoor scherp ik mijn eigen gedachten ook weer aan. Word ik attent gemaakt op blinde vlekken, of merk ik dat ik juist op de goede weg ben. Dus antwoordde ik dat ik van harte meer uit wilde leggen.

Over het bedelen. Nou “gewoon bedelen” vind ik zelf een beetje te kort door de bocht, antwoordde ik. Ik hoef dit namenlijk niet te doen, zo’n andere manier van opvang proberen te realiseren. Een opvangplek waar juist sociaal zwakkere mensen een ‘time out’ kunnen doen. Een time out waarbij ze vanuit compassie en begrip kansen krijgen om een stuk steviger de ‘waarschiijnlijk niet veranderde’ samenleving weer in te kunnen. Ik wil dit doen omdat het mij stoort dat alle mooie ‘tools’ waar zoveel mensen zoveel aan hebben, grotendeels alleen beschikbaar zijn voor mensen die ze voor zichzelf kunnen veroorloven. Ongelijk verdeeld en raar eigenlijk. De mensen waarvan ik denk dat ze het meest profijt kunnen hebben aan die mooie persoonlijke ontwikkelings methoden staan financieel aan de zijnlijn en kunnen het zich niet veroorloven. Dat vindt ik ‘scheef’.

Dat is waarom ik ONS KantelHuis wil realiseren. En dat is waarom ik voorbij mijn eigen ‘ongemakkelijkheid en angst’ ben gegaan en deze crowdfunding actie ben begonnen.

En waarom dit voor mij totaal in lijn is met het gedachtengoed van de nieuwe GGZ? Het leuke is dat ik hierover net een gesprek had gehad met een ‘ervaringswerker’ uit de zorg die helemaal conform de nieuwe GGZ denkt en werkt en die ook ‘vrijwilligerswerk doet voor de andere organisatie, het European Anti Poverty Network Nederland waar ik ook actief voor ben. Het is namelijk zo dat ONS KantelHuis is gebaseerd is op de Past Reality Integration (PRI) theorie en gedragsverklaringsmodel, waarin geen ‘labels’ gehanteerd worden als, jij bent zo, of zo.. maar verklaart waar gedrag vandaan komt, eigenlijk over gaat en dat jij je gedrag niet bent. En juist dat maakt dat PRI zo anders is en zoveel kansen biedt aan zowel mensen die hulp nodig hebben als aan mensen die hulp willen bieden. De PRI therapeuten (ik ben daar zelf ook in opgeleid, maar ben op dit moment geen individueel PRI therapeut) maken, door dit continue op zichzelf toe te passen, steeds contact met de ander (die hulp nodig heeft) vanuit een open hart en vol compassie.

Dat is volgens mij waar het in de nieuwe GGZ vooral over gaat. Werken vanuit een hartsverbinding en met compassie. En dat is wat PRI kan bieden. het is daarom dat de basismethode voor ONS KantelHuis voortkomt uit PRI.

En ja, omdat ik niet geloof in fondsen, subsidiëring met regels, voorwaarden en allerlei lastige normerende criteria etc, wil ik dit huis in eigendom van de stichting realiseren. Waardoor ze minder afhankelijk zal zijn van de ‘waan van de politiek’ en waardoor dit huis minder hoeft te voldoen aan ‘verdienmodellen’ om overeind te kunnen blijven.

Dat is waar mijn GoFundMe actie over gaat.

Op de vraag, wie is je doegroep antwoordde ik, alles is nog mogelijk. Ik weet werkelijk nog niet of en hoe ik doelgroepen ga bepalen. De vraag, waar worden de ‘vaste bewoners’ van betaald laat zien dat we nog zo vanuit een geldstructuur redeneren. Logisch, want dat is de wereld zoals we die eenmaal gewend zijn. Maar moet dat dan zo blijven? Dus probeer ik ‘betaling’ zo veel mogelijk buiten ONS KantelHuis te laten. Waar het mij om gaat is werken vanuit een uitwisseling van kennis, tijd, vaardigden, et cetera. Dus grotendeels ruilen met andere waarden dan ‘geld’. Dat heeft een naam tegenwoordig. ‘Meerwaarde creatie’ en ‘nieuwe business modellen’. Ik noem dat gewoon ‘gaan voor waar ik in geloof’.

En wie zijn dan de vaste bewoners? Vaste bewoners zijn bijvoorbeeld mensen met specifieke kennis die hun kennis gaan overdragen aan anderen. Als voorbeeld, mensen die kennis hebben van bijvoorbeeld (perma cultuur) voedselverbouwing om ONS KantelHuis zoveel mogelijk zelfvoorzienend te kunnen zijn.

De laatste vraag ging over de tijdelijke bewoners, een deel van de ‘bewoning’ is in principe bedoeld voor sociaal kwetsbare mensen’. Met ‘in principe’ bedoel ik dat ik geen super strenge grenzen wil hanteren en bijvoorbeeld mij kan voorstellen dat iemand die op papier voldoende inkomen lijkt te hebben, maar in grote emotionele nood is en door domme pech bijvoorbeeld toch heel weinig centen overhoud om van te leven, toch welkom zou kunnen zijn. Daarom het woord ‘in principe’. Ik heb een droom, een plan, een aanpak en een basismethode, maar wil niet alles bij voorbaat al dichttimmeren.

En zie, zo maken de vragen die gesteld zijn, mijn eigen gedachten hierover scherper. Soms doe ik dingen, waarvan ik me pas bewust wordt waarom ik dit zo doe, als iemand mij daarover een vraag stelt. En dat is fijn 🙂

Daarom hou ik ervan om vragen te krijgen. Dus kom maar op, stel je vragen. Dan doe ik mijn best om ze naar eer en geweten te zo snel als mogelijk te beantwoorden.

En om toch nog even te bedelen…… doe jij ook mee?

Berichten van mij over ONS KantelHuis delen met jouw contacten is ook fijn. Zo help je mee aan het verspreiden van deze Droom.

Ons KantelHuis, een plek waar mensen even een time-out kunnen nemen. Waar ze meedoen aan het huis realiseren en in stand houden. En waar ze met een programma voor persoonlijke ontwikkeling en bewustzijnsvergroting, daarna met een andere blik hun leven weer kunnen oppakken. Ik zie een centraal gebouw voor me met daaromheen tiny houses of ander manieren van ‘wonen’ en zoveel mogelijk ‘of the grid’ gebouwd. Met een eigen voedselvoorziening en bijvoorbeeld een zwemvijver en nog meer… Voor iedereen die daar woont is er sowieso een programma (gebaseerd op de Past Reality Integration theorie) het eerste wat je kunt leren eigen te maken. Een programma wat helpt om bewuster te kijken naar ‘wat er gebeurd in de interactie met anderen en jezelf’ en vooral hoe dat ‘reageren’ anders kan worden als je ‘eigen reageren’ belemmerend is voor jezelf en voor het open samenleven binnen ONS KantelHuis. Deze kennis neem je mee wanneer je weer je eigen leven oppakt.

Dit programma is er om een menswaardige (emotionele) basis te hebben voor een gezonde manier van zelfreflectie waarop een ‘open hart samenleving’ kan worden gebouwd en iedereen een bedding in kan vinden om een herstart te kunnen maken. Ik heb een plan voor wie dit wil lezen met nog veel meer ideeën dan hier beschreven staat. Hierin staan ook ideeen om zo goed als 100% zelfstandig te kunnen worden en op den duur zo ‘of the grid’ als mogelijk te zijn.

Waarom in Nederland? En niet in Frankrijk, of Portugal of zo, waar vergelijkbare communities zijn en ontstaan?

1. Omdat we hier vele armen en uitgeslotenen hebben die door ons systeem vaak nog verder ‘gekwetst’ worden waar ik graag iets ‘ondersteunend’ voor wil realiseren en
2. Omdat ook die communities die nu aan het ontstaan zijn vaak alleen toegangelijk zijn voor mensen die enige vorm van kracht en financieen hebben om zichzelf ‘in te werken/kopen’.

Waarom een duurzaam, of the grid community voor sociaal kwetsbaren? Omdat er van alles te ‘koop’ is voor persoonlijke ontwikkeling, maar slechts betaalbaar voor mensen met voldoende inkomen. Terwijl ik denk dat juist deze groep hier zo ontzettend veel aan kan hebben. En juist deze instrumenten wil ik beschikbaar stellen via een ‘ander uitwisselingssysteem’. En omdat de meeste communities die in Nederland aan het ontstaan zijn, net zoals die in het buitenland voor en door mensen zijn die het zich kunnen veroorloven, waardoor de ‘nieuwe samenlevingsvorm’ helaas de sociaal kwetsbaren (weer) uitsluit. Dat moet toch anders kunnen?

Dat wil ik anders. Ik wil een beweging starten van dit ‘opvanghuis’ nieuwe stijl. Een beetje in de lijn van ‘De Nieuwe GGZ ‘ waar de mens weer centraal staat. De vragen die in ONS KantelHuis gesteld zodat iemand aan de slag wilt gaan zijn vergelijkbaar, Vertel ‘s, hoe heeft u uw leven tot nu toe geleefd, wat heeft u allemaal al gedaan, waar zit u het meest mee, hoe wilt u dat het wordt en hoe kan ONS KantelHuis u daarbij helpen?

ONS KantelHuis zal via Stichting Herkansing gerealiseerd worden. Mensen die meedoen (werken, leven, wonen, vast of tijdelijk) blijven autonoom.

De € 500.000 zijn om een basisplek te kunnen ‘aanschaffen’ en een start te kunnen maken met het uitbouwen van de community, het andere opvanghuis. Dat kan een bestaand gebouw zijn, een voormalige campingplek, een boerderij waar de bestemming van gewijzigd kan worden, of een stuk land waar dit op kan ontstaan. Het hoeft niet meteen af te zijn, juist niet. Want dit huis gaat samen met de bewoners ontstaan. Zo zie ik het voor me.

Jouw steun hoort hierbij en is precies wat er nodig is om vanuit de mensen zelf dit idee te laten ontstaan.

Het is te gek dat we dit samen gaan realiseren en ik zie er naar uit om jullie, als donateurs, in ONS KantelHuis te verwelkomen voor een ‘eigen’ time out moment. Een time out moment welke dan als ‘gift’ voor jullie terug komt. Deze eigen time out is in overleg te plannen, zodra ONS KantelHuis er is en er voldoende ‘plek’ is voor ‘bezoekers’. Wil je op nog meer manieren meewerken, neem dan contact met me op door dit bij je donatie aan te geven met de wijze waarop ik je kan bereiken erbij.

We doen het gewoon zelf en jouw bedrage hoort hier absoluut bij. Het kan wel!